Korkmak Sükûnetinde Sensizliğin

Kim yazmışsa adını senin yanına, Hangi kendini bilmez sonbahar; Dökmüşse üzerine yapraklarını, İşte o vakittir, Gösterir bencilliğini aşk, Korkarak, susarak, sensizliğine, Bizi hiçe sayar sezsizliğinde. Çok büyük çabadır sevmek, Çok büyük yangındır; Söndürülmeyi bekler sezsizce Uzaklarda bir yerde, ağlayan bebekdir, Döker gözyaşını gizlice. Asidir kimi zaman sensizlik Kimi zaman asil bir rezillik... Kapanır bulutlar, kararır Siyah bir yalnızlıktır bu; Korkmak, sükûnetinde sensizliğin. Limansız bir adadır kimi zaman Senden arta kalan, Bazı hasrete küfür, bazı yalan Ama ne varsa elde Sevgidir korkuyu mazur kılan; Sükûnetinde sensizliğin...