İtiraf

Önce çalar saatler, annemin öpücüklü günaydınlarını aldı benden Sonra sıra sıra betonlar çocukluğumu… Dayak yemeden döktüğüm ilk gözyaşı bir kız içindi Kız ise bunu hiç bilmedi… Beton binalar arasında kızlar sevdim Beton binalar arasında ağladım sarhoş oldum, Beton binalar arasına kustum, Ve sonra beton binalar arasında beton oldum, sustum, ağladım. Gözyaşlarım içime aktı Haykırdım sesim içimde yankılandı. Kapısı kapalı lanetli bir ev oldum… Yalnızlıktan üşüdüm… Bir maske taktım, oyuna daldım. Yalanlarım oyun oldu, oyunum hayat… Sonra bir gün, kalbimi buldum, dokundum; Sıcacıktı, ısındım, Kapım çaldı; sevindim Kalbim elimde kapıyı açtım. Sen gelmişsin… Hoş geldin… Ben de kalbimi yeni bulmuştum Al tut biraz istersen, Bende yandı; sende tutuşsun…