Canım Annem

Gözlerinde yılların yorgunluğunu görüyorum Gençliğinin bittiği var yüzünün çizgilerinde Saçlarına düşen kar taneleri artık gizlenmiyor Ve çocuklarının yuvadan uçup gitmeleri Onların sana verdiği hasretlikler bile belli Okunuyor yalnızlığının hüzünleri yüreğinden Saklanamaz olmuş bedeninden acımasız seneler Vazifeni yapmış bir kenara çekilmişsin artık Dört duvar içinde gözlerin yolumuza bakar bilirim Bir oğlun bir kızın gelse yüzün güler Damadın ya da gelinin gelip el öpse Yüreğinde güller açar gönlün ferahlar Hele o torunlarının sevgisi, coşkusu, sevinci Hiçbir şeye değişilmez bilirim Ben de şimdi sen gülünce gülerim annem Sen sevindikçe ben de mutluyum seninle Bir gün senin yerinde olacağım farkına varmadan Daha iyi anlarım belki seni işte o zaman.