Halâ Beklerim

Halâ aynı mekânlardayım sensiz Bekliyorum bir gün çıkagelirsin diye Kendimi atarım istemeden gittiğimiz yerlere Olur ya belki sana rastlarım diye Lâkin ne sen varsın oralarda ne de senden bir esinti Ne ismin duyulur sensiz, ne de birileri konuşur seni Herkes anlaşmış herkes bir olmuşçasına Adın bile geçmez olmuş yapılan sohbetlerde Sanki sen ölmüşsün de unutulmuş gibisin ne acı Senin olmadığın mekânlarda sensiz olmak Seni sanki senin yerine de yaşamak düşünmeden Senin için nefes almak iki kere solumak havayı Ne acı varlığında yaşamak yokluğunu Ve beklemek her köşede belki gelir diye seni Her şey bir yana halâ içimde yaşarsın Hüznümde aradığım yüreğimde ağladığımsın Tebessümlerimde gizlediğim halâ beklediğim Ömrümce bekleyeceğim biricik aşkımsın