Yar

erik çiçekleri kavuşurken derdime, ovalar yemyeşil ve kuzular deli dolu, zıplarken ordan oraya, gel... gel ki sevdam demini bulsun, az şekerli bir türk kahvesi yap bana, köpüğü bol olsun, aynı bahardaki dereler gibi, hatrı kalsın yıllarca, yalnızlık kaftanını atayım bir kenara, bir derdin var mı diye, sormadı inan hiç kimseler, beni senden başka, ne soran var ne düşünen, gel ki benim de bundan sonra, başımı omzuna yaslayıp, belki sakin ve durgun, belki hıçkırarak, ama nasıl olursa olsun, yeter ki yanımda, derdimi paylaşabileceğim, bir yarim olsun...