Zamanı gelince hep son buldular, Kimi yakarış kimi günahla oldular, Anılar tüm tatlı sırlarını korudular, Gerideki hepsi birer hikaye oldular.…
Yalnızlığım, ömrümün hiç bitmeyen melodisi... Zayıf ve savunmasız , kaybolan akşamlarımda, Öylece bitivermiş bir çam ağacına benziyorum... Sallanıyorum işte bak! Kaybolan akşamları…
Ne kaygım ne korkum var, yürek basılıp çiğnendikten sonra, Bilmediğim aşk oyunlarına, yasaklar konsa da bana, sana, Okunmayan gizli bir işaret miydi, o anlamak isteyemediğim, Sana…