Cehennemin Barbar Meleklerine Senfoni / 3
S
0
Altın Yaprak
a.
ölümün çıplak ağzında
bir kez daha yaktım tanrının dilini…
smaçları ağaçların kordonsuz dalına,
bırakmadan önceydi bu
ve küfretmeden daha,
bilgiç Nobel'in Alp bozması macerasına
b.
uykumdu…
tunç anıtların gövdesinde bir kuşkulu bahar gibi
bekleyen tabutumun
çivilerine gülümseyen kuştüyü kare aslarını
zamkladım suratına kentin…
c.
ecelimdi…
sakıncalı doğumlara gebe kalan
bir koşumluk yıldızın topuklarında
bir loğusa vakti sessizce biterken
yeşil bir kalem,
kustu ertenmiş sürgünlerimin infazına..
d.
sevdamdı
henüz yazılmamış bir sabahın,
"zürriyetlerini dolu gemilerde taşımamız
Onlar için (kudretimizi gösteren) bir ayetti"
Ve ölümün kışlasında soyundu bir kadın
Ve menim yarattı kendimi yeniden
"o atılan bir sudan" karnına sevgilinin..
e.
erkendi;
gözümde titreşen bir zembereğin
kuyruk sokumuna saplandı ellerim..
henüz erken;
doklarda dövülmeden ayaklarım
ve güneşin hörgücü törpülemeden tırnaklarımı henüz..
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş