Kuduz Sonnet ' inde Ben
S
0
Altın Yaprak
kendime benziyordum
arasıra büyük uykusuzlukların
bedensiz köpekleri gibi
bulanıktım..
dudaklarımdaki soğuk salyalarla
yalnız suya dokunuyordum
yalnız su'dan korkuyordum..
banliyölerde kuzeye duran şişman yüzüm
karıncalanan akşam yıldızları kadar gerçek değildi.
saklı bir ağaçtım sanki
gövdem bir bazalt kayasında büyüyordu..
kendime değil
günbegün içimde susayan
hayvana acıyordum.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş