Yeter Artık Gelmelisin

Limanlar eski aşkların madrabaz yokluğuyla çalkalanmadan henüz Bir eylül gecesi gibi yalnız ve dişlerimle tükürdüğüm cadde boyları gibi sakinken sen Aralık kapıların ardında bıraktığın gözlerinle mavi dumanlarını arıyorsun kentin Boşuna bekliyorsun, çığlıklar kadar yakınken kör bir sokağın karanlığına.. Gözlerimin havzasında yeniden çiçeklenen mevsimler gibi aşinasın ışığa Taşı şimdi yorgun yalnızlığını, bırakarak gururu ardında Sen bu kentin öznesisin.. çiğ bir bulut gibi sarkarken meydanlara ben Üzerime sulusepken bir dost gibi hemen, şimdi düşmelisin Boşuna uzaklaşıyorsun, kalemlerin seni yazdığı bir çağda Ellerine yüreğini saklayıp güvenilmez sandığın puslu akşamlara Boşuna saklanıyorsun.. devşirme umutlarıma kayıtsız mı kalacaksın? Sokulmalısın ürkek tamtamların sıcak kuluçkasında yeniden doğmuş gibi Terin terime karışacak ve sesin dilime. Ben seni bulmak istemiyorum öfkeli kaldırımlardan yankılanırken ayaklarım Sana gelmek istemiyorum sokağa ağır kapılar hışımla kapanırken Bırak artık.. çık kapıdan. Soluklanmalarını bırak orada Bir kedi gözünde taşımasın bana yalnızlığını, karanlık günü ikindinin Artık gelmelisin.. Yeter beklediğim..