Giden Sevgiliye

bir hayaldin önceleri aklımda içimde sakladığım bir umut sıkmıştım yumruğumu dayayıp yüreğime artık yüreğim yok benim gidişin kalleşçe haberini aldım dün güneş batarken evleniyormuşsun nasılda kıydın bize böyle severken kalbim paramparça şimdi kalbim yaralı sevdan bir yangın yüreğimde tutuşan ellerim tutuşuyor dokununca yüreğime baharım yok benim sevincim yok umudum da yok artık bu hayattan oysa nasılda yürürdüm yollarında koşaradım nasılda gelirdim isteseydin ardından gözlerin ne güzel bilir misin ellerin ne küçüktü tutarken ellerimi hiç yoktan ayrıldık biz hiç yoktan kıydın bize dinlemedin hiç benmi sokaklara saldın düşünüyorum da sen şimdi ellerin mi oldun nasılda unuttun o mutlu yılları nasılda gittin hiç umursamadan bir şansım daha olsaydı eğer tek bir şansım daha olsaydı bırakır mıydım hiç seni ellere ayrılır mıydım bir an yanından hiç mi sızlamadı vicdanın beni yakarken hiç mi düşünmedin bensiz ne yapar diye ölür müyüm kalır mıyım hiç düşünmedin mi ölmeden mezara koydun kutlarım seni oysa nasıl da sevmiştim seni ne çok gelmek isterdim sana beni ne çok vurdun sen böyle sen beni ne çok öldürdün sürmelim artık dönüş yok biliyorum vakit çok geç oldu zaten yüreğim yangın yeri yüreğimde kor ateşler sana söylenecek tek cümle kaldı hoşçakal gönlümün nazlı gülü hoşçakal