Şehrim Gibi

Şehrime kar yağdı Ne güzel! Gündüze açtığımda gözlerimi Ellerini hissettim yüreğimde Sıcacık. Penceremde yüzünü gördüm sonra Şehrimde seni buldum Bembeyaz. Burdasın şimdi sen de Şehrimde Görünürde. Sis geçti Işıkları çoktan söndü caddenin Gözlerin burda Görüyorum Boğuluyorum Kayboluyorum sende. Sonbaharda da görmüştüm seni Bastığım yaprakların çıtırtısında Kızılında sarısında Solmuş yeşilin bin bir tonunda Yaşamıştım. İşte kuru ağaç dallarındasın şimdi Aynı beyazlığınla Dokunsam döküleceksin yere usulca Dokunmuyorum Dokunamıyorum Basan olmasın üzerine diye Yaprakları gibi sonbaharın. Bir gün doğmuş ki şehrime Gözlerin gibi yüreğime Yüreğin gibi ellerime Ve işte ellerin gibi şehrime. Eridiğini görmeyeceğim bu karın Çoktan dönmüş olacağım Ne güzel! Hep böyle kalacak usumda şehrim Son haliyle Bembeyaz. Sen hep şehrim gibi kal istiyorum Gözlerin böyle apaydınlık Böyle titreten bir yangın yüreğin. İzin verme Dokunmasına kimsenin ağacın dallarına Yüreğine basmalarına izin verme. Bırak yaprakları uçuşsun sonbaharın kendince Ezdirme. Sakın gösterme yüzünü başka pencereden Yüreğin olmadan Koyma ellerini yüreğime sakın ola. Dedim ya Hep böyle kal şehrim gibi Gözlerin böyle derin bir aydınlık Böyle titreten bir yangın yüreğin. Hep böyle kal Hep bana yakın.