Ay Işığı Zamanı

Yüreğimin ay ışığı zamanında Ay çekiliyor içimden Alıp başını giderek eflatun göğe Kırpılmış yıldızlar oluyor Gözlerinden düşerek Varlığın yok oluyor sonra Bir öyküden iz Bir şarkıdan ses Bir resimden yüz oluyorsun İçime dar geliyor yokluğun Durmadan çoğalıyorsun Dev bir yumrusun şimdi Ben sen oluyorum Sen ben oluyorsun biriken Çıkıp yüreğimden sonra Derin bir nefes gibi efsunlu Bir bulut oluyorsun zifiri Yağmalarını soruyorsun Dilsizim susuyorum Tanımadığım hüzünler sağnak Üşüşüyor çoğalan sensizlik Giydir beni varlığına Üşüyorum.