Belki Sendin...Belki De Ben...

Belki sendin... Göklerden güneşi gözlerime getiren, Aydınlığa boğan zifiri karanlığımı, Sormadım ki yüreğime... Eğer giderse nasıl aydınlanacağını... Belki sendin... Göklerden yıldızları saçlarıma değdiren, Yıldızlara bu kadar yakın olacağımı, Sormadım ki ellerime... Eğer toplarsa nasıl yanacağını... Belki sendin... Sonsuz mavilikleri yüreğime indiren, Renklerimi dallarından düşüreceğimi, Sormadım ki renklerime... Eğer solarsa nasıl can bulacağını... Belki sendin... Özündeki anlam gittikçe büyüyen, Özüme sözümde yer bulacağımı, Sormadım ki gözlerime... Eğer bakarsa nasıl göreceğini... Belki bendim... Bir yudum sevdayı kendine çok gören, Bilseydim hüzün rüzgarlarıyla savrulacağımı, Sormadım ki kendime... Eğer esmezse nereye,nasıl konacağını... Belki SENDİN... Belki de BEN... Güneşi getiren,yıldızlara dokunan, Rüzgarı estiren,sonsuzluğa savrulan, Sormadık ki... Öz büyürse yürekte,sözün nasıl saklanacağını...