İçimdeki Çocuk

İçimdeki çocuk nereye gitti Hayallerimide mutluluğumuda alıp götürmüş Uzaklara gitmiş hemde çok uzaklara Çağırsam gelemezmiş pek bir meşgulmuş O benim mavi umudum Bense küçük bir sandal Onula ben bir çiçek yeşerecek bir daldım Onsuz ben umutsuz hemde manasız kaldım Ben yanlızlığa sığındım o bensizliğe Ama ne gidişine alışabildim ne onsuzluğa Bir savaşın ortasında buldum kendimi Onsuz ben bu savaşta topsuz tüfeksiz kaldım O deli kız içimde hep bir ümitmiş Sersem hallerini bile ne cok özledim O cesaretimmiş benim yüreğimdeki coşku Farkedemedim bir anda bedenimi terketmiş Ben onu besleyemedim büyütemdim O buralarda yaşayamazmış Dört duvar arasında boğulup bitmiş Kendini tanıyamadan yokolup gitmiş Ben bir dilek ağacıyım hayatın ortasında Her parça bağlandıkça dahada büyüyorum İçimde bir ümit var neden bilemiyorum O şaşkın zor çocuuğu sabırla bekliyorum