Dostça Kal

S Seyhan Korkmaztepe
0 Altın Yaprak
Upuzun bir yoldu... Bozkırlarında başaklar yetişen, Bağlarında rengarenk çiçekler, Dağlarında kuşlar ötüşen, Bendim o yolda sessizce yürüyen... Senden ayrılacağım diye günlerce ağlayan, Duymadın mı bendim ya, sevdiğimi dağlara haykıran... Şimdi nerden çıktı bu ayrılık, gene mi gideceksin, Gene mi dostça kal diyeceksin...! Yanım da değil de kalbimde mi öleceksin...?

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.