Juiletini Yitirmiş

Neydi beni böyle bağlayan Gözlerinin kömür karasına yüz yılların bekleyişi değildi oysa Sana olana hasretliğim Sadece bir anı yaşamak... Yudumlarken aynı bardaktan abıhayatı Bir ömürü çürütmüştük Aynı kelimeleri sahiplenerek Yetiyorduk aslında kendimize Birbirimizin olmayı beceremesekte Akordu bozuk bır çalgı gibiydik Yüreğimizin derinlerinden gelen ses Hep başka kelimelerle sarmaş dolaştı Bir tiyatroydu aslında yaşadıklarımız Hayat sahnesinde Julıeteni yitirmiş Romeoydum Oysa öznesi bile olamıyorduk Başrolüne soyunduğumuz hayatın