Acılar içinde gönlüm batık bir gemi Boğulur gönlüm nefretinin dalgalarında Ah bir sevsen bana değer versen Gönlüm garip bir huzura kavuşur…
Sen yoksun diye umutlarım nöbet tutar hasretin karanlığında Öyle kolay değildir seni bir anda silip atmak Seni gerçekten çok seviyorum İnanmıyorsan bak şu ağlayan gözlerime…
1
Sana duyduğum sevgiyi içimde saklı tutuyorum Sen benim vazgeçilmezim, en büyük sevdamsın Sana olan bu sevgimi nasıl anlatayım bilmiyorum Bu aşkımı bir ben bir Allah biliyor…
İçimde esip giden bir aşkın rüzgarı Gözlerimden süzülen sevda gözyaşları Hepsi de bana seni hatırlatır Sana kavuşmayı o kadar çok isterim ki…
Şimdi yoksun yanımda gözlerimde yaşlar hiç durmaz Seninle geçen o güzel yıllar şimdi birer mazi oldu Keşke geri gelse keşke bir daha yaşayabilsem o günleri Beni acıların içine atıp…
Ayrılığın soğuk sabahında uyandım Ve sen yanımda yoktun artık Yatağımda bir başıma çaresizce Dönüp dolaşıp hep seni aradım…
Yıllar geçse de kimseler alamadı umutlarımı Şimdi özlüyorum senle geçen yıllarımı Bir zamanlar sana kavuşma umudum vardı Ama ayrılık ansızın çaldı kapımı…
Ayrılık rüzgarları aldı seni benim ellerimden Oysa ben seni ne çok sevmiştim Artık hiçbir umudum yok benim kaderimden Sen yanımda yoksan eğer…
Bilirim şimdi çok uzaklardasın Başka bir şehrin karanlık kollarındasın Buralar sensiz inan hiç çekilmiyor Ne olursa olsun dönmeni bekleyeceğim…
Güneş aydınlatmaz oldu şu karanlık kalbimi Yağmur söndürmez oldu aşkımın ateşini Kuşlar söylemez oldu seni ne çok sevdiğimi Gönlümdeki bu büyük sevgiyi bir ben bilrim…
Yüreğim yıkılan bir evin altında kalmış bir ceset misali Ayrılık cehenneminde yanmayı bekliyor Bunca senedir sahte yüzlerin ardından koşmuş gönlüm Hepsi de hayatı zindan ettiler ba…
Amacım seni üzmek değildi Tek suçum sadece seni sevmekti Neden bana nefretle bakıyorsun Belli ki beni yanlış anladın…
Bir şarkı söylerim bestesi sensin İçinde sen ve ben varız Dillerden düşmesin sevenler hep ansın bizi Ölümsüz aşkımızın şahididir bu şarkı…
Bir ben var ki aşkını içine atan Ve umutsuzca içinde saklı tutan Bir ben var ki aşkı ölümüne yaşayan Derdini,kederini mutlulukla kaynaştıran…
Bu gönül,denizinde binlerce aşk gemisini batırdı Elbet bir gün bu da geçer Bu gönül,ocağında aşk ateşiyle yandı,kavruldu Elbet bir gün bu da söner…
2006
15 / 79 gösteriliyor