Zahmetli Bir Yara

Çığrımdan çıkıyorum ansızın işte Günün yaşanacak son ayrıntısından Kafamda saatlerce ağrıyacak hünerde Bir mısranın gece vardiyasından Çığrımdan çıkıyorum ansızın işte Can havliyle uğruyorum yüzüne Boş bir umut değil bu, yitirilen duygunun Okunur kimliği çizgilerinde onun Yüzün ki cömerttir seğirirken de Can havliyle uğruyorum yüzüne Boynun da boy verirken işte omuzlarında Yoktu orda sanki demin, ezik bir çiçekti Elindeki kitabın sayfaları arasında Hızlanan atışlarını, kalbimi demliyor şimdi Boynum da boy verirken işte omuzlarında Yürüyünce memelerine o sahici oylum Karnına toprağı özendiren kıpırtı Teninden avuçlarıma rahmetli bir ter Olanca tohum nerdeyse yeryüzüne çıkacaktı Yürüyünce memelerine o sahici oylum Peş peşe düşüyoruz, her şey buz Sevda bizi tutmuyor, bu sözün altını çiz Çoktan bellidir, az sonra yine Hakkımız yenecek, yarınların ateşine Peş peşe düşeceğiz, her şey buz Bu şiir böyledir hep, terken buz oluveren mısra Sırada hep en geri, hakkı hep yenecektir Tam ortamızdan vuran, bir zahmetli yara Mutlu aşkın acısına gönüllü atıldıkça Ekmekler gül örtüye, kalbim yüzüne Nasır tutmayan terle sarılıncaya kadar Bu şiir böyledir hep, buz oluveren mısra.