Simya

Balmumundan bir şehir arkadaşlar ülkesi İçinde yanar durur yalanın lambaları Benim hakkımda yalan, senin hakkında yalan Kapadılar sonunda sana çıkan yolları Yine de suç benimdir, onların değil benim Karanlıkları delen bir ışık olamadım Akıtamadım ayağına gönlümün pınarını Senin gönül kentine bal ve sütten bir nehir ... Köle diye mi sattın ayrılık ateşine Sana köle olmanın değerini bilmeyen Kendini dev saymanın sonsuz cehennemini Benliğinde taşıyan gurur sarhoşu beni Artık yolun uğramaz bilirim toprağıma Ömrüm yanıp yıkılmış harap ölüm sayfası Sen orda hakikata çevirirken yalanı Ah, yalana çevirdim ben burda hakikatı