Kaçan Vapurun Ardından

Hayatında hiç bineceği vapuru kaçırmamış Bir adamla ne konuşabilirim ki? Nereden bilebilir iskelede yalnız kalmanın anlamını? Hele bir de onu bekleyenler varsa karşı kıyıda, Umutsuzca denize bakmanın ne demek olduğunu, Nasıl anlayabilir? Her şeyi zamanında yapan, Bir de hiçbir şeyden pişmanlık duymayan birinden Öğreneceğim fazla bir şey yoktur aslında. Ben, öyle her yere zamanında gidip gelen değil de Ara sıra da olsa geciken adamla, iki laf etmek isterim. Çayı pek sevmem ama onunla bir çay içebilirim. Sonra da uzun uzun sohbet ederiz Boğaz'a karşı. Konuşuruz şuradan buradan. Biraz da İstanbul'dan... Hayat pahalılığından, geçim sıkıntısından. Bir de hayallerimizden. Çünkü hiç tanımadığım insanlara Hayallerimi anlatmayı severim. Bu da benim huyum işte! Çay bitti. Artık ayrılma vakti. Dünya küçük, belki bir gün Bir vapur iskelesinde Karşılaşırız yine, der Ayrılırız. Sonra yine aynı şeyler... Yine kalabalık, yine iş güç Yaşam derdine düşeriz. Bir koşturmaca başlar. Bilinmez ne zaman biter. Belki mezarda... Her gün bir yerlere yetişmek için koşarız. Kaçan bazen vapur olur, bazen tren. Hayatsa gözlerimizin önünde akıp gider. Memnunmuş gibi davranırız, bulunduğumuz yerden.