Gülümse

Gülümse Prenses, Küçük bir kız çocuğu geldi aklıma, Söylemek istediklerini söyleyemeyen. Evet sana hiç kızmadım Çünkü anlayabiliyorum seni Ben seninle olurken beraber yürüyelim istedim Herşeyi yaşayabileceğim kişiyi istedim. Allı pullu ve büyük cümleler kuramam belki Ama düşündüğümde Gülümseyeceğim Dizlerimiz yaralanmadan, Örselenmeden de büyüyemeyeceğiz. Ve büyüdüğümüzde hissetmeyeceğiz Bu güzel kızgınlıkları, yürek yangınlarını... Dünyayı sıradan ve sıkıcı bir yer olarak algılayacağız. Zırhımızın içinde öğrendiğimiz, Tecrübelerimiz bize korumasını öğretecek kendimizi. Mezara gitsin bildiklerin o kadar sakla ki, Kendine bile söyleme. Dostluk çok uzakta yanan bir meşaledir. Sıcaklıgını ancak ışığını kalbinde görürsen hissedersin. Sen, bildiklerini kimseye söyleme, kendine bile... Ben seninle çırılçıplak sarılarak uyumak istedim. Bunu anlayabiliyor musun? Ben senin cıvıl cıvıl gözlerini düşüneceğim. Ve sevineceğim sana bir zamanlar dokunduğum için... Gülümseyeceğim. Sen de gülümse çünkü; Hayat, gülümsediğinde gülecektir sana.