جل الذي أطلع شمس الضحى

ص صفي الدين الحلي
0 Altın Yaprak
جلّ الذي أطلعَ شمسَ الضّحى مشرقةً في جنحِ ليلٍ بهيمْ وقدرَ الخالَ على خدّهِ، ذلكَ تَقديرُ العَزيزِ العَليمْ بدرٌ ظنَنّا وجهَهُ جَنّةً، فمسنا منها عذابٌ أليمْ ينفرُ كالريمِ، الا فانظرُوا إلى بخيلٍ، وهوَ عندي كريمْ لمَّا انحنى حاجبُهُ، وانثَنى يهزّ للعشاقِ قداً قويمْ عجبتُ من فرطِ ضلالي، وقد بَدا ليَ المُعوَجُّ والمُستَقيمْ داوِ حبيبي، يا طبيبَ الهوَى، وخَلّني! إنّي بحالي عَليمْ فخصرهُ واهٍ، وأجفانُهُ مَريضَةٌ، واللّحظُ منهُ سَقيمْ

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.