ما كنت أعلم والضمائر تنطق

ص صفي الدين الحلي
0 Altın Yaprak
ما كنتُ أعلمُ، والضمائرُ تنطقُ، أنّ المسامعَ كالنواظرِ تعشقُ حتى سمعتُ بذكركم، فهويتكم، وكذاكَ أسبابُ المَحبّةِ تَعلَقُ ما ذرّ من أرضِ الغَنيّةِ شارِقٌ، إلاّ وكدتُ بدمع عيني أشرَقُ شوقاً إلى أكنافِ ربعكمُ الذي كلّي إليهِ تَشَوّفٌ، وتَشَوّقُ أسري وأسري مُوثَقٌ بيدِ الهوَى، فمتى أسيرُ أنا الأسيرُ المطلقُ فلئن عثرتُ بأن عَبَرْتُ، ولم أبِتْ، بغِناكَ، ذا حَدَقٍ بمجدِكَ تحدِقُ فاعذِرْ جَواداً قد كَبا في جَريهِ، فلربّما كَبَتِ الجيادُ السُّبّقُ

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.