غزل شمارهٔ ۱۵۷ - ماه هنرپیشه

ش شهریار
0 Altın Yaprak
تا چند کنیم از تو قناعت به نگاهی یک عمر قناعت نتوان کرد الهی دیریست که چون هاله همه دور تو گردم چون بازشوم از سرت ای مه به نگاهی ماه از پی دیدن بود ای شوخ و گذشتن اما که گذشتن نتوان از چو تو ماهی بر هر دری ای شمع چو پروانه زنم سر در آرزوی آن که بیابم به تو راهی شب ها همه دنبال رفیق توام اما او هم قدم ماهی و من همدم آهی نه روی سخن گفتن و نه پای گذشتن سرگشته ام ای ماه هنرپیشه پناهی هر شب تو و یاران نوازنده ولیکن عشق تو به ما هم برسد گاه به گاهی در فکر کلاهند حریفان همه هشدار هرگز به سر ماه نرفته است کلاهی گمره مشو ای ماه که از شاهد گمراه در هر قدمی راه زند چاله و چاهی بگریز در آغوش من از خلق که گلها از باد گریزند در آغوش گیاهی در آرزوی جلوه مهتاب جمالش یا رب گذراندیم چه شبهای سیاهی یک عمر گنه کردم و شرمنده که در حشر شایان گذشت تو مرا نیست گناهی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.