Akşam güneşi alev aldı kızıla boyandı

akşam güneşi alev aldı kızıla boyandı kucaklaşırken duygular yay gibi gergin, şüphe kadar sessizken zaman cevapsız soruları belledim dilim dönmedi sensiz dualara bilmem kaç kez veda ettim bozulmamış yatağıma duvarlar sesime ses kattı da gelmedin mayın tarlası gibiydim tel örgülü elsiz, dilsiz, bakar kör oldum , duruldum büyüdü adını verdiğim canlar bulutlar boşaldı yıldırımlar düştü ay karardı yakamozlar söndü yasaklandı tek başına ağlamak kurudu denizler gelmedin çakıllardan ayıkladım ellerim kan içinde simsiyah inciler çıkardım bir de küf kokusu sinmiş yalanlar şiirler yazdım nevri dönmüş kabuk bağladı açtığın yaralar deştim hergün kapanmasın diye esrik bir hazla kanattım ölüyle dans ederken bastım ölümün ayağına cenazem omuzlarımda, bekledim gelmedin hani sevgimiz bitince gelecektin gelmedin