Ey hayat seni sana bırakmam

gecenin güneşi batıdan doğarken eritemediği karları süpürmüş, bağrıma yığar hangi çicek rengini, hangi çiçek kokunu almış gün yanığı tenin mor renkler içinde acılar sağır,acılar dilsiz, acılar yüzsüz. elsiz acılar, gölgemi bile boğar geçtiğim köprüleri yıktım mazim suyun karşı yakasında ey hayat, seni sana bırakmam sen, yemyeşil çimlere uzanmış gökyüzünü seyrederken bana, ’çimlere basmak yasak’ diyemezsin ey hayat, seni sana bırakmam masum ve serin bir su damlasısın hiç kesilmeksizin, beynime damlayan tonlarca ağırlaşan çin işkencesisin sen