Hüzünistan
S Simsiyah
0
Altın Yaprak
Bir ayrılık sonrası
ellerinde kalan kokum olsam;
gölgesiyle oynaşan sefil
hülyalarından vazgeçtim,
çocuk korkun olsam.
Ben yetim, ben öksüz,
merhametsiz üvey sevdam,
şevkatinden vazgeçtim,
en hain en yasaklı duygun olsam.
Zifiri karanlıkta
bir serapsın, gördüğüm.
Eşiğin ötesi gurbet,
hazlar kördüğüm,
çıkmaz sokakların avare yolcusu
sevda döşeli, yolun olsam.
Uyumasan bin yıl
gözlerinden akan uykun olsam;
vazgeçtim dünyandan,
avuç için kadar kuytun olsam.
Ellerin, kor ateş; yatağın, teneşir
yeterince kirledik.
Eşiğin ötesi ihanet;
arınsam, öpmeden ölüm,
ayılsam, vuslata ramak kala.
Cennetinden vazgeçtim
Arafta bekleyenin olsam.
Toprağın çorak, güneşin kurak,
bulutun ırak,
bedensiz dirisin,
eşiğin ötesinde hazan ,
yazından vazgeçtim,
dört mevsimde kışım olsan.
Zehirli ok, gerilmiş yay,
tenine yazılmış şarkın olsam;
Geceyi güneş ısıtmaz,
perdeleri ört!
Ay bakışlım!
cemaline vuran şavkın olsam.
Matemsiz ölüsün ,
eşiğin ötesi umman,
gerçeğinden vazgeçtim,
düşlerimde payıma düşen olsan...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş