Ruhumda mayınlar döşeli
S Simsiyah
0
Altın Yaprak
kestiniz ayaklarımı
altın papuçlarımla
şimdi mutlu ol diyorsunuz
gölgeme bile basmayın
canım yanıyor
dudaklarım suya ayaklarım toprağa hasret ölüyorum
yıllardır bir denizde
tuzdan ağarmış simsiyah saçlarımı
artık yakamozlar okşasın
beyaz bir patıskanın kiriyle onaylanmış
bir köşede duran
adsız kimliğim
beyaz bir kefenle çöpe atılacak
celladımla aynı hücrede
saniye saniye ölürken
el sürmeden sevmeyi öğrendim
sevmeden dokunmalara inat
beynimin en ücra köşesinde
susamıyorum fikrime cemreler düşeli
kımıldayamıyorum ruhumda mayınlar döşeli
hüzünistan
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş