Geceler Yine Sessiz

Bakıyordum siyahın en berrak haline.. bakıyordum yıldızları zorlukla seçebildiğim geceye... yine sessizdi etraf. bir dudaklarıma dolanan şarkının nakaratı, bir de sessizliğin verdiği ses.. Geceler yine sessiz.. yine sensiz.. karanlık.. alabileceğine yalnızlıklar içinde.. aynı mehtabı seyrediyoruzdur belki. belki de aynı sessizlikleri duyuyoruzdur.. aynı yakamozlara bakıp. aynı şarkıyı söylüyoruzdur içimizden. sesimizi kısa kısa... geceler sessiz. konuşmuyorlar benimle... göstermiyorlar yıldızlarını. ay küstü, gitti benden.. yakamozlar boğuldu adeta mavinin soğuk sularında.. duyamaz oldum sessizliğin sesini.. göremez oldum geceyi en siyah haliyle. sensiz gecelerim.. ellerin yok yanımda. şarkımızı unuttum. tutuldu adeta vücudum. üşüdü.. geri dön artık.. bitsin bu karanlıklar. gene açsın geceler yüreğime aşkınla.. gene savursun ışıklarını yıldızlar. gene gezsin gökyüzünde ay. kurtulsun yakamozlar.. geri dön artık, özledim gecenin sessizliğini. geri dön artık, susmasın bu sessizlikler...