Karapınar

Ekinler sararmıştır,şimdi köyümde Er geç biçilecek gün dönümünde Sergiciler toplanmıştır cami önünde Bekle beni Karapınar; döneceğim günün birinde Giderken dam önüne kavurur sıcak Ağrı çöker dizlere saplanır bıçak Biçilen ekinler harmanlanacak Patoz olur, seç çekeriz, çuvallarız kucak kucak Yenipınar yaz kış gürül gürül akıyor Kezban ebe çıkmış yarenlerden bakıyor Deste çekmekten geldim alnımdan ter akıyor Şimdi köyde olsam keşke; köy burnumda tütüyor Salı, çarşamba, cuma Ahmet gider pazara Abdullah minibüsle takılır arkasına Kimi traktörüyle gider mal pazara Çimento, keçi, koyun doldururlar arabaya Selami ile Sabrinin kavgası yeter artar Selami holding oldu serviste yapar Sabri Selamiden müşteri kapar Rekabet Büyür gider kıyamet kopar Şaban dede abdest almış cıgara sarar Yanına vardınmıydı oğullardan dert yanar İçli içli anlatır derdine derman arar Gözümde tüter oldu güzelim Karapınar Akşam üstü kahvede oynardık oyun Kahvenin önünden geçer sürüyle koyun Sulu Hüseyin çay getirir içinde doyun Ayaklı gazeteler kahvede yapıyor yayın Hacıların Mustafadır köyün ayaklı gazetesi Herşeyden haber alır kuvvetli vericisi Telefon Ayşe, çelgenlerin Şerife köyün kadın habercisi Rütük kapatmış sanki sirkeli Bekdeşin çıkmıyor sesi Sağa sola bakar Çiçek mustafa söver durmadan Deli Kadir rahat etmez öküzüne vurmadan Kızlar sudan geliyor yenipınardan Söylen nasıl vazgeçeyim Karapınar'dan