Aziz Çanakkale Şehitleri

Bir atlıydı, bin yaya düşmüştük yollara Cephede düşman gizleniyordu karanlıklara Ayağımızda yırtık potin sırtımızda eski urba Koşuyorduk can vermek için aziz vatana... Henüz çocuk sayılacak yaştaydık Göğsümüzü germiş en ön saftaydık Namusumuz için büyük bir savaştaydık Koşuyorduk can vermek için aziz vatana... Top mermisi üzerimize gelirdi O top mermisinden yüreğimiz daha cesurdu Akan kanlarımız coşkun bir nehirdi Koşuyorduk can vermek için aziz vatana... Yaramız çok derin saran yoktu Gölgeler ilaç olur ceset çoktu Karnımız aç ama ruhumuz toktu Koşuyorduk can vermek için aziz vatana... Denizden, karadan saldırıyordu düşman Şahadet tekbirleriyle en büyük gücümüzdü iman Kalmamıştı cephanemiz daralıyordu zaman Koşuyorduk can vermek için aziz vatana... Öyle bir iman ki üç yüz kiloyu kaldırdık İngiliz'i Fransız'ı bütün dünya şaşırdık Çanakkale'm Türkiye'm diye haykırdık Koşuyorduk can vermek için aziz vatana... Tüfeğimizde mermi yok süngüyle vuruştuk Açtık susuzduk yorgun ve uykusuzduk Yurdun her yerinden Çanakkale için buluştuk Koşuyorduk can vermek için aziz vatana... Anam mektup yazmış şehit oldun mu diyordu Ben seni vatana kınalayıp kurban ettim diyordu Yeter ki Çanakkale kurtulsun sen şehit ol diyordu Koşuyorduk can vermek için aziz vatana...