Ben Son Kez Ağlıyordum

Ş Şinasi Köse
0 Altın Yaprak
Ben son kez ağlıyordum Şarkılar susmuş müzikler kapanmıştı Ben son kez ağlıyordum Güller açmıyordu... Menekşeler kokmuyordu... Zaman susmuş duruyordu Ben son kez ağlıyordum... Trenler geçmiyordu Okyonuslar taşmıyordu Turnalar bile artık göçmüyordu Ben son kez ağlıyordum... Gündüzüm artı bitmişti İçimdeki hasret kaybolup gitmişti Yıllarca yandığım sevda bitmişti Ben son kez ağlıyordum Loş ışıklar artık sönmüştü Aşk tabelaları ortadan kalkmıştı Sevda yaprakları tek tek koparılmıştı Ben son kez ağlıyordum... Yılların içinde kaybolup gittim Hasret ile yana yana kül olup bittim Neden sormuyorlar ben artık kimim Ben son kez ağlıyordum... Telefonlar bile artık çalmıyor Gökkuşağı güzelliğini saklıyor Sevda susmuş duruyor Ben son kez ağlıyordum... Çeşmeler bile artık akmıyor Falcı kadın fala bakmıyor Temmuz güneşi bile yakmıyor Ben son kez ağlıyordum... İsyanım zincirleri kıramadı Geçtiğim yollar beni tanımadı Kestiğim damar bile kanamadı Ben son kez ağlıyordum... Karlar bile artık lapa lapa yağmıyor Yanık gönüller hep ağlıyor Zaman tüneli daralıyor Ben son kez ağlıyordum... Bir çalı kuşuna baktım Beni hiç unutmayacak sandım Meğer hepten kaybolmuş aklım Ben son kez ağlıyordum...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.