Duruyorum

Duruyorum, durup ardından bakıyorum. Suskunluğumu hayra yorma, susarak; ben kendimi seni...nle zehirliyorum. İki nehri kurutmaya çalışıyorum sürekli… Gözlerimden akan nehirlerin suyu acı, gözlerimden akan nehirlerin adı gözyaşı… Kurutmuyor hiçbir mendil gözyaşlarımı, teselli etmiyor beni bu soğuk kış akşamları… Duruyorum, durup ardından bakıyorum. Eğreti bir gülümseme konuyor dudaklarıma inanıyorsun, inanıyor, inanıyorlar… Mutluluğa oynuyorum varımı yoğumu ortaya koyarak ve sen kazanıyorsun "mutsuzluk senin yazgın" diyerek… İnatçıyım, istersem başarırım farkındayım. Sırf inadımdan yürümeyi becermedim mi ip üstünde ve bir pitonu dolamadım mı boynuma sırf herkes bana cesur diyecek diye… "Aklından zorun var" diyorsun, diyormuş, diyorlar… Evet aklımdan zorum var. Aşk girdiğinden beri kanıma, mantığımı aldım sanki askıya…. Oysa haklısın değmez sana, ama benim hayattaki en büyük çılgınlığım aşk, anla! Ben sen değilim ki atacağım adımı düşüneyim sürekli. Mantıklı davranmadığım, duygularımın esiri olduğum, aşkı tutkuyla, sınırsız yaşıyorum diye deli diyorsun bana. Bu deliliği yaşayabildiğim için çok mutluyum, inan bana… Duruyorum, durup ardından bakıyorum. Sevgime inanmamanın hayretiyle, kılıcı kınına sokuyorum. Artık savaşamam AŞK için biliyorum. Çünkü cesur değilsin, çünkü ikisi de elimde kalsın, diyorsun. Ve bu yüzden gidiyorum, gideceğim; göreceksin, görecek, görecekler… Her yere seni götüreceğimi bilsem de gideceğim. Giderken bile gölgem durup ardından sana bakacak… Bakıp içinden sana "SEVİYORUM" diye haykıracak