Irmağına İnemedim

Sen bir ırmaktın durulmayan. tutkun ve de öfkeli. Bense senin düzüne inemeyen biçare. Olsun yine de. Akmak seninle nereye olduğunu bile bilmeden ve sormadan. Öylesine gitmek dolu dizgin. Elbet bir gün diyordum: Kavuşacaktık... Ben de sana dönmüşüm birbirine hasret sevdalı ırmaklar misali. İlerliyorum. Ne yazık geçit vermiyor Yaylalardan geçer kelebeğe küsersin. Bir topraktan medet umarsın. Ah yine hep çıkmazlardasın. Böyle mi olacaktı. İşte gün gelir. Sana vadedilmiş her şey sen gibi akıp gider. Ve bir ben kalırım biçare. Sen yine tutkun ve öfkeli.