Dolunay

btanem... su an havada kocaman bir ay duruyor... onun büyüklügü benim sana olan askımın en iyi tarifidir.. sende bir ricam var.. simdi; bir gözünü kırp,ve o tatlı dilini azının kenarından şirince çıkar... baş parmagını ayın üzerini kapatacak şekilde tut.Ama sakın indirme... biliyorum biyerden sonra usanacaksın ve kolun yorulacak...senin kolun yorulacak yorulmasına da o ay hep havada kalacak..ay hiç sonmeyecek,hep seni aydınlatacak.. Kimbilir...bazen onunde kocaman kara bulutlar duracak..kimizaman oyle hüzünlü bir an olacakki dayanamayıp ağlayacak gökyüzü... sen gormesende o hep seni aydınlatacak.. mesela su an saf bir şekilde o ayın tüm gövdesini,ışığını kapattıgını engelledigini düşünüyorsun...ama bi gerçek warki o ay senin parmagınıda aydınlatıyor,tüm vücudunuda... yeryüzünde baktıgında belki bir parmak ile kapata biliyorsun... ama...gerçek ayın ne kadar büyük oldugunu ögrenmek için ona yaklaşman yeterli olacaktır...SENİ ÇOK SEVİYORUM.....