Hasretini Çekerken

kavuşmanın yerindeyiz tam yerinde sevgilim ele bakıp bu havayı ellerinle iteleme ellerimi uzatamam dokunamam parmağının ucuna iki parmaklığın arası iki kolboyundan çok fazla yine sen gel yine sen gel yine sen gel omzum olsun başına aradaki paslı engel açtığını göreyim saçlarını sardığın çiçeklerin doyumsuzluğunu yaşat, hasretimiz adına birbirimizi uzaktan sevmenin nevrimi döndürüyor geceme sızdırdığın sevi iksirleri tırmanıyorum kızgın çöldağlarını ve tarıyorum kum bayırlarının bakır saçlarını serabımda, tadılmamış şarapların kurulduğu üzüm bağları bir de sen KOPAR BENİ diye sarkan olgunlaşmış asma üzüm salkımı göğsünde ikircimler birbirini kovalıyor içimde bu salkım benim için HAVVANIN YASAK ELMA'sı ve benim gücüm yasal mı bu yasağı kırmaya içimdeki mahzenlerin bordo şişeleriyle bu yasallık yeter miydi seni şarap kurmaya ayakların sızısı kalçalara vuran karasularına merhem taşıyan çarıkların manda gönünden olmasıydı ve karşılığını hasretimizde arayan bir çileyle katılmasaydın ilkdirilenler arasına kendiliğinden küller içinde küllenen sevilerini türkülerken seslerini öptüğüm alfistanlı kızların vaadleri gibi seni de silerim serimden nevrimi döndürüyor geceme sızdırdığın sevi iksirleri ben yükseldikçe gece küçülüyor gözümde kızıl şafakların kuşluk sütlerini sulayan ıslıkları çalıyorum ve tarıyorum parmaklarımla kum bayırlarının bakır saçlarını belki de hiç silinmeyecek içimden çöl eşkiyalarının hummalı baskınlarında üstümüze düşen gölgeleri ve belki de bu yüzdendir yüreğimin çöken barikatların çürük tahtalarını böyle pervasızca yakmaya çalışması zaman bile yetmiyor durdurmaya yüreğimin bu yönde sürüp giden havariliğini bir yandan da diyorum ki varsın korksunlar o tahtaları o barikatlara çakanlar varsın dağlansın ağzımdan çıkan gül dikenlerine habersizce değmiş gibi elleri sevgilim yine de biz kavuşmanın yerindeyiz tam yerinde ele bakıp bu havayı ellerinle iteleme