En Çok Susardık

hatırlıyor musun birbirimize en yakın olduğumuz birbirimizin gözlerine korkusuzca bakabildiğimiz günleri. en çok en sık acılarımızdan konuşurduk hayat acılarımızdı sanki. gidişlerin başrol oyuncularıydık biz. ne zaman bir kadın bırakıp gitse bir adamı yalnızca biz ağlardık. yalnız bizim gemilerimiz batardı. en çok biz bilirdik sevdayı hayal kurmayı ve acıyı… kalandık biz arkadan bakandık. ve ne zaman bir adam koyup da gitse bir kadını yalnızca biz ağlardık. yalnız bizim salıncaklarımızın ipi kopardı. hatırla; her yerin ıslak olduğu o aşküstü avucunda kristal bir süs eşyası tutar gibi tutarken ellerimi, ıslanan sadece yeryüzü değildi. gözlerimizdeki yağmur bulutu o günlerden kaldı. bir de dilimizde 'her şey aşkımızca olsun ' dileği… hiçbir şey aşkımızca olmadı. en çok biz bilirdik sevdayı hayal kurmayı düğüne derneğe gider gibi giderdik acının ve aşkın ana kalbine… ama en çok en sık susardık. kimse bilmezdi bu susmaların anlattığı sözcüklerin karanlığını. susardık, en yoğun konuşmalarımızdı. ve ne zaman bir kadın unutup gitse bir adamı yalnızca biz ağlardık