Düşe Kalka

Yürümek...Upuzun yollarda Yapayalnız yürümek... Belki de iç aleminde Zindanlarda çürümek... Şu daracık alemde Ötelerden hep habersiz; Düşe kalka da olsa, Hiç bıkmadan yürümek... Sevmek...Bir varlığı, Ederinden fazla sevmek; Hiç usanmayacakmış gibi Gönlünü ona vermek... Ta ki bir yanlışını Göreceğin güne kadar, "Sevdiğimsin" deyip ona Rüyalarda gülümsemek... Ve ölmek şu dünyada, Daha hayattayken ölmek; Bir sürü yanlışın ardından Pişmanlıkla sürünmek... İşte budur en kötüsü; Sanki bir ipte yürümek, Belki de iç aleminde Zindanlarda çürümek...