Kalemdeki

bedenindeki oynaklık rengi biçime.şekli sözcüğe... sözcükleri tümcelerle buluşturan mürekkepsi anlamda her şeye bir biçim kazandırmak yaşamın derinliğinde kalemsin ya kalem olmaya fakat kimsin,nesin belli değil bazen ilan-ı aşk etmişsin Leyla'ya satırlarca bazen kılavuz olmuşsun akıllara durgunluk veren kelamınla kullara bazen evrenin kapılarını açmışsın insanlara çizgilerinin sonsuz sınırında çokları da silinip gitmişsin sırtını dayayıp vefasızlıklara bir ana eli gibi sıcak kimileri ucundan dökülen sözcüklerin yerleri ölüm gibi de soğuk sende gerçeğin ürkütücü izleri her dem bir sana bir sazıma bir de rakıma bağlanmışlığın bedeli yıllarca hasret koydu yar sinesindeki yüreğe beni ne ona ne de sana dokunmadan gitmek istemedim bu dünyadan sana parmaklarımı,elimi verdim düşüncelerimi yare de kalbimi yarda kalbim sende düşüncelerim yazılarda sevdim ikinizi aslında siz yoktunuz hiç olmadınız sizi ben yarattım... ey sevgimin kalemi ve sen kalemimdeki sevgili