Aramak için en az iki harf yaz.
23 Mart 1927 yılında İstanbul'da dünyaya gelmiştir. İzmir Karşıyaka Lisesi'nde öğrenim gördüğü sırada 1946 yılında Türk Ceza Yasası'nın 142. maddesine istinaden komünizm propagandası yaptığı gerekçesiyle 4,5 ay süreyle tutuklanmış ve tutuklu kaldığı gerekçesiyle okuldan atılmıştır. Bir süre İzmir Belediyesi’nde daktilograf olarak çalıştıktan sonra askerlik dönüşü İstanbul’a taşınmış, 1953'te Ziraat Bankası Bahçekapı şubesinde banka memurluğu yaparken bir kez daha komünizm propagandası yaptığı gerekçesiyle tutuklanmıştır. 1955 yılında beraaat ettikten sonra bir süre Tan Gazetesi, Yeni Gazete ve Varlık Yayınevi'nde düzeltmenlik yapmıştır. Kurdakul, 1958-1962 yılları arasında Rüknettin Resuloğlu'nun sahibi olduğu ve 1957'de yayım hayatına başlayan Yelken dergisini yönetmiş; 15 Mayıs 1962 - 1 Mart 1964 tarihleri arasında yayımlanan Ataç (30 sayı) ve 1 Mart 1964 - 15 Mayıs 1966 tarihlerinde varlığını sürdüren Eylem (34 sayı) dergilerini çıkarmıştır. 1958 yılında Ataç Yayınevi’ni kuran ve yöneten Kurdakul, ayrıca Türkiye Yazarlar Sendikası yönetim kurulu üyeliği, Türkiye İşçi Partisi'nde Balıkesir İl Başkanlığı ve Türkiye P.E.N. Yazarlar Derneği Başkanlığı görevlerinde de bulunmuştur. Yaşamı boyunca birçok dergi ve gazetede yazıları yayınlandı, Cumhuriyet Gazetesi'nde köşe yazıları yazdı. 15 Aralık 2004 yılında hayatını kaybeden Şükran Kurdakul, 2000 yılında Tüyap 19. Kitap Fuarı Onur Yazarı seçilmiştir.
İpini kopardığım yılların ötesinde Bir cigara içimi konaklamak isterken Düşlerimin haziran denizleri Vurur kayalara, dökülür kayalardan…
Bilinmez biçimler çiziyor Havada sesi.. Kimi çiçeğe durdu, Güzellendi kimisi.…
Gücünüz varsa sizin Sözcüğü tutuklayın. Öğrenci, kitap, türkçe En güzel kavramı dilimin…
Ben sevdayım, al beni sevecenliğine Ben gülüm, dallarına aşıla beni Çocuğum ben, göğsünde büyüt, Umudum ben, düşüncende geliştir.…
Dağ yolları gibiyizdir, uzağa düşeriz Ararsan şiirin gurbetinde ara bizi. Belki rüzgarımız ses verir bir dizeden, Belki bir imgeye vurur düşlerimiz.
Bunca yıl çok ışık birikti avuçlarımda Senin olsun Esinlen sevgi dokuyan ellerimden Bunca yıl şiirin, kardeşliğin, kavganın…
Bunca acının çiçeği içimde büyüdü Mahpushane saksılarındaki baharı benden sor... Kulak ver gecenin sessizliğinde ağan sese,…
Dalgalanmış deniz bendim kendi içimde Sonra yorgun düşmüş denizlere dönüşen Ormandım, Ağaçlarım düş ağaçlarından sıktı.…
İşte bir gün ki eskilere benzemeyen Bulutların saçları bile suda. Bu yeri, bu renkleri, bu zamanı Başkaları da gördü Karya’da,…
Dudakları gitmiş yontular gibi Eski bir şairin esinlerinden kalan Bergamalı çağrışımlar gelini.…
Anımsama yeter mi Bilirsin sen.. Kalan kaldı arkamızda Bir defa geçilen yollar gibi…
II. Dün babasını bekledi Çocuklardan gizlenerek. Bu gün gene bekliyor,…
Kendi denizlerimin dalgıcıyım ben Bir alışkanlığı sürdürür gibiyim belki Soluğum son aşamalarına geldi Geçtim durdum bilincin dehlizlerinden.…
Durdum baktım, içlenmekse herkesler içleniyor Durdum baktım, herkes ince, herkes kırık Nöbet gecelerinde saatler sabahlamak bilmiyor Ampul sönük, yürek garip, tavan basık…
Gecenin karanlığında bir yol bul Sokağımı ara, yokuşumdan in Gölgemi görürsen penceremi vur Anıların feneri elinde senin.…
15 / 29 gösteriliyor
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
