Genelev Mektupları

I. Tenime yabancılaştım, etime Göğsüme kollarıma kalçalarıma Bacaklarıma yabancılaştım. Saçlarım o eski güzelliğini Çoktan yitirdi Şimdi yalnız bilmem neden Zaman zaman yüzüme vuran Bir utancı perdeliyor sadece. Oysa önceleri oysa eskiden Salınca tarkları tel tel Düşle ülkesinden sevgiler ülkesinden Yağmur serinliğinde, incecik Yumuşacık bir el Bulutlardan yüreğime kayardı. Gözlerim kaçamak bakışlarda Kirpiklerim kırık Boynum bir çocuğun pembe ağzında Ürperdikçe uzardı. Dudaklarım dersen, dudaklarım Öptüğüm aynalarda kaldı. Tenime yabancılaştım, etime Acıma sevincime insan yanıma Kendime yabancılaştım. II. Giysiler alırım nedense Nerelerde ne zaman giyeceksem Bir eski alışkanlık işte İlk gençlikten kalma. Oysa bir dantel külot bir gecelik Çok bile. (Şimdilerde sütyeni de çıkardık) Giysiler alırım giyilmez Çıplaklığıma. Arada bir çarşı pazar Doktor dönüşleri daha çok Eser de aklıma; Çocuğuna çeşit çeşit Kazaklar örecek Evcimemn bir ev kadını gibi Yün alırım şiş alırım tığ alırım Nasıl sevinirim bir bilsen Nasıl mutlanırım. III. Bu insan başları sıra sıra Bu kalabalık Camlardaki bu sürekli kalabalık Bana bakkal dükkanlarını Anımsatır hep. Içerde boy boy konserve kutuları Sabun kalıpları yağ paketleri Sıralı bakkal dükkanlarını. Kararsız bir müşteri Etiketi görememiş Korkarak alacağı malın ederinden Girer içeri. Kimi gün bir yaşlı yaşına güvenerek Hoyrat davranışlarda rahat Kimi gün bir çocuk ürkek mi ürkek Ayva sarı terlerini silerek Düşer üstüme. IV. Yüreğimde yüz gurbeti taşısam da Kalçalarımda bir erkeği taşımasam. Yıldım demenin de bir anlamı yok Saçlarıma sinmiş bu çiğ kolonya Tenimdeki bu vazelin kokularından. Penceresiz per .......... ..........