Ondandır...

ilk akşamdan alnına düşen o erkenci bulut o kırık çizgi, sularda susan ışık, eksilen rüzgar dallarda gölgelerin perde perde pişmanlığı getirmesi günün gönlünce geçmediğindendir. avuçlarında biriken ter o gözyaşından içten bir damlası inancına düşen bir damlası yorgunluğuna umarsızlık değilse bunalmış ve bitkin düşlerin gerçeğe dönüşme telaşındandır. evlerde bıçak yarası bir ayrılık çatılardan camlara akıp duran kırmızı her şeyin dokunması insana bu içli saatlerde zamanın aldıkları geri dönmediğindendir. bir duruşun var hani susmakla söylemek arası bir gider bir gelir ikircim sularında kalmışsa yüreğinin teknesi kıyısız gözlerinle dilinin köprüleri yıkıldığındandır. savrulmuş tel tel kalabalıklar içinde rüzgarın ucunda bir bulut duyguların avucunda bir çocuk görmeden geçiyorlarsa seni istekle titrediğin yerde büyüdükçe herkesin bir şeyleri yitirdiğindendir. bir adam... tutmuş yüzünü uzun yağmurlara bir kadın... kendi kuyularında ıslak ve hüzünlü söylüyorsa hala bir incecik türküsünü sevgiye inandığından, sevgisiz olduğundandır