Geceleri kabusum olur yüreğime inersin Gündüzleri ise fikrimin danteli Haykırmak isteyen sesim olursun sonra Tıkanan hıçkırığım zamanla…
Hapsolmuşum ben Bir yandan geçmişe diğer yandan yalnızlığa Bir mengene arasında kalmışım anlaşılan Yollarım hep son bulmuş,çıkmaz sokaklarda…
İçimde bir yılan döner durur Kaçamaz bir yere zehirler durur Atmak isterim her seferinde içimden Fakat ne çare boğmuştur beni içimden…
İnsanız biz insan Konuşan,gülen,ağlayan ve düşünen Çocukken oyunlar oynayan Gençliğinde seven,sevilen,aşık olan…
Sarı odalarda tek başıma sabahı bekliyorum Her gecenin bir sabahı umuduyla Geceden kurtulup,sabah olunca da Güneşin bana doğduğunu sanıyorum…
Bir şey var içimde bir şey Beni sana çeken bir şey Beni bağlayan,karşı koyamadığım Kalbimi ezen,ruhumu sıkan bir şey…
Uyku yok gözlerde bu ne ıztırab Gece eşlik ediyor,bir de yalnızlık At kendini boşluğa düşünme hiç sonunu Elbet diner bu sonun sonsuzluğu…
Gelmeyin üstüme duvarlar gelmeyin Beni bana bırakın yeter Bırakın başbaşa kalayım yalnızlıkla Çırpınayım böyle kendi içimde…
Yine bir hüsran Yine büsbütün çökmüş hüzün Yine başbaşayım yalnızlıkla Karanlıklarsa dostum…