Ağlama Yarim

Bu kader zalimce, ayırdı bizi Akan sular gibi, çağlama yârim. Böyle olmasını, ister miydim ki Kader, kader deyip, ağlama yârim. Bilirim yıllardır, görmedin yüzümü Hiç avutamadım, dertli gönlümü Zalim kader sunar, sana ölümü Aşkımdan utanıp ,ağlama yârim. Bana özlem dolu, mektup gönderdin Cümlenin sonunda, artık dön derdin Elimden düşmüyor, güzel o resmin Hayata kahredip, ağlama yârim. Ateşten bir hançe, kalbimde yerin Deli eder beni, içimde sevgin Benim için bir dert, tatmasın kalbin Kendine zulmedip, ağlama yârim. Bil ki, bende sensiz, mutlu değilim Hep gözyaşı ile, geçti gençliğim Hasretin yükünden, çöktü benliğim Maziyi arayıp, ağlama yârim. Gelirim diyerek, ümit veremem Sen beni öldü bil, unut diyemem İnan bir damla, yaşına değmem Yazık olur sana, ağlama yârim. Sevenlere sevgi, inan tuzakmış Benim gibisine, hiç rastlanmamış Yazık ki ayrılık, kaderde varmış Sakın isyan edip, ağlama yârim. Âşık Süleyman'ım, bitmiyor hasret Gözümden akan yaşa, deniyor rahmet Ben böyle rahmetten, ederim nefret Boşa hayal kurup, ağlama yârim.