Dost Bildiklerim

Bir ömür sevdim hep onları ben Bir hiçe saydı beni dost bildiklerim Bir duygu var ki isyan ettirir bana Gururumla oynadı dost bildiklerim Tatlı dillerine kalpten inanmıştım Onları da ben gibi insan sanmıştım Onların derdine onlar kadar yanmıştım Hayatımla oynadı dost bildiklerim. Bende inanamıyorum nasıl yanıldım O alaycı sözlere ben nasıl kandım Suni hareketleri hep gerçek sandım Kendimden utandırdı dost bildiklerim. Artık yaşamak haramdır bence Saadet ışınlarım oldu işkence Bu dünyada görünen her şey bilmece Çözemezsin dedi dost bildiklerim. Kahrolası dünyada sanki neden yaşarım Hangi şahsa dost arkadaş diye bakarım Bu yalan hayatta nasıl saadet tadarım Bir meçhule itti beni dost bildiklerim.