Sen Yoksun

Buralarda günler mahzun Buruk bir sancıyla kıvranır rüzgâr Kuşların eli varmaz ki uçsun Ağaçlar asil Asil analar gibi suskun ağaçlar Hava karadan sulanmış Bir garip gri Öksüz bebek elleri üşüyen dallar... Buralarda günler mahzun Acı bir ıslık savurur arada rüzgâr Hava bir gülüşten, güneşten yoksun Bir ayak sesine yalvarır yollar Haydi Böyle bir İstanbul'a mı yanayım? İşin aslı sen yoksun! Hüzzam makamı sızlanır İçimde biri Matem eler başıma mavi bulutlar... Buralarda günler mahzun Kargalar bile sus pus Biri gelir her gün karşıma konar Yorar kollarımı soyka yokluğun Canım yanıyor derim ya İkinin biri Yokluğun başımda salıncak sallar... Gelmeyi bir dene de gör Kuşlar cıvıldaşır bir güneş açar Bütün mevsimler ilkbahar olur Isınır en izbe soğuk duvarlar De bi gel! Gel de gör! .. Gör, nasıl olur... Yaprak açar parmaklarım İstanbul, İstanbul, ıhlamur kokar...