Çıkış Kapısı

Kesik bileklerimi göstererek girdim sinema kapısından içeri bendim sefer öncesi korkaklar kadınlarının yanına dönsün sözüyle padişahın ordudan ayrılan yeniçeri Kapındaki postalları görünce balkona astığın sutyenin damlalarıyla ıslanan kedinin tüylerini okşarayarak uzaklaştım kuleler ki hüzne bir bıçak gibi saplanan sunay´a kın Beyaz peynir tabağı ve su katılmış rakı kadehi Kız Kulesi´dir çilingir sofrasının sen ki yoksun manzarada ilk ışıklarını yakan bir vapur güzelliğiyle akşamın Kapımı çalarsan bir gün eşikteki ayakkabılara aldanıp evimin içini kalabalık sanma atmaya kıyamayan annem bütün ayakkabılarımı dizmiş yalnızlığıma Gecenin karanlığında bir sinema salonu gibi uzanan şehirden gitmek düşer payıma çıkış kapısı diye bakıyorum nicedir gökdelenlerin tepesinde yanan kırmızı ışıklara