Sonst und Jetzt an Selmar

S Susanne von Bandemer
0 Altın Yaprak
Sonst weckte freundlich mich aus sanftem Schlummer Dein süßer Kuß, zwar nur im Traum geküst; Und frey von jedem Seelenkummer Ward jeder junge Tag begrüst. Jetzt, Selmar, flieht der Gott, den Mohn umkränzet, Das Lager, wo mein Auge schlaflos weint, Bis mir Aurora’s Purpur glänzet, Und Phöbus wieder scheint. Sonst schlug mein Herz vom seligsten Entzücken Bey jedem Brief, der Treue Unterpfand; Und, ach! mit wonnetrunk’nen Blicken Küßt’ ich die Züge deiner Hand.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.