De Netmannen....

THE NETMENDERS by SYLVIA PLATH Translated into Dutch by SYLVIA FRANCES CHAN Halverwege de kleine haven met sardineboten, Halverwege de bosjes waar de dunne, bittere amandelpitten Mesten in peulen met groene pokken, de drie netmannen zitten buiten, In het zwart gekleed, iedereen rouwt om iemand. Ze zetten hun stevige stoelen weer op de weg en kijken in het donker Domino's van hun deuropeningen. Zon korrelt hun kraaienkleuren, Purpeert de vijg in de schaduw van het blad, kleurt het stof roze. Op de weg genoemd naar Tomas Ortunio, mica Knipoogt als geld onder de geringde tenen van de kippen. De huizen zijn zo wit als zeezoutgeiten die van de rotsen likken. Terwijl hun vingers werken met het grove gaas en het fijne Hun ogen draaien de hele stad rond als een blauwgroene bal. Niemand sterft of wordt geboren zonder dat ze het weten. Ze hebben het over bruidskant, over minnaars die pittig zijn als jachthanen. De maan leunt, een stenen madonna, over de leidende zee En de ijzeren heuvels die ze omsluiten. Aarden vingers Draai oude woorden in de web-threads: Vanavond mogen de vissen Wees een oogst van zilver in de netten en de lampen Van onze echtgenoten en zonen bewegen zich zeker tussen de lage sterren.