De Stille Tonen Van Mumbai Bay....

Gisteravond begonnen tot de ochtenddauw, enkel voor jou Ik noem dit gedicht: De stille tonen van Mumbai's Baai PROLOOG: Toen ik naar de diepe donkere hemel keek, zag ik je duidelijk aan de hemel hoog de bekende geesten waren bij jou ze zijn met je meegegaan, ik weet waarom HET GEDICHT: Het is vanavond nog geen volle maan, Chérie nog steeds de kleinste curve, begrijp je? diepzee blauw en smaragden groen je bent er geweest, je weet het wel van toen maar die echte spirits zijn bij jou ze zijn met je meegegaan, ik weet het nou dat is allemaal echt waar, de Drie-eenheid een kwestie tussen jou en mij hoewel kilometers ver weg echoën in de baai van Mumbai wat moet ik je nu vertellen? het gaat absoluut om liefde, WAUW! en passie, zorg en emotionele dingen je zei me dat ik op mijn hoede moest zijn voor al die ringelingen gelukkig heb je me begeleid, liefste je kent de megacity als de beste een wandeling langs de beroemde boulevard van ver van elkaar gelegen delen, Bollywood is zijn naam jouw treft geen enkele blaam de grote enorme delen van afgeronde rotsblokken rond het water, in het rithme van de stille tonen ik herinner me nog de aanwezigheid van de Queen's Gouden ketting zoals we die schattige flitsen zagen tijdens haar afwezigheid het is niet nodig om alle grootste woorden uit te spreken onze geest was voortdurend bijgewerkt, ze zullen ons bestaan niet gecompliceerder maken ik wierp keer op keer nog een blik het is nog geen volle maan deze nacht, mijn lief en dan? bijna halfrond, een grotere curve, begrijp je? EPILOOG: Schilderen op mijn linnen doek smaragdgroen met diepzee blauw ah, chérie, je bent hier geweest dat merk ik snel, ik houd van jou zie de voetstappen in okergeel dat's zo'n klein, fijn juweel alleen ik kan zien dat je zo dichtbij bent.... jouw Sylv © Sylvia Frances Chan Zaterdagavond op de Zondag-Morgen A.D.14 oktober 2018 - @ 02.22 uur A.M. West-Europese tijd